De zaal gonst. Gekuch verstoort het plichtmatige applaus. Het is maandag 25 februari en het Dolby Theater is in shock.

‘We moeten iets’ zal het productieteam achter de Oscars hebben gedacht toen ze de zoveelste editie vormgaven. Want laten we eerlijk zijn, ook zij weten dat een avondvullende uitzending waarin collectieve hoop per beeldje wordt omgezet in teleurstelling, wel wat vuurwerk kan gebruiken. Het jaarlijkse ritueel moet het tegenwoordig hebben van een goede rel en de rassenkaart of de metoo-discussie konden dit jaar moeilijk in reprise.

De oplossing? Het podium vrijmaken voor het duo Bradley Cooper en Lady Gaga voor een vertolking van hun prijswinnende duet.

Deze performance bleek de klapper van de avond. Niet alleen omdat de twee in een loepzuivere uitvoering lieten horen hoe verdiend hun Oscar was, maar ook omdat alle clichés van de showbizz van hen afgleden. Het optreden was intiem en met de ogen van miljoenen kijkers op hen gericht, excelleerden de twee met gemak. Precies dat gemak waarin de kunstenaar zich van de criticaster onderscheidt. Het duo gaf wat de uitzending nodig had: vuurwerk zonder opsmuk en liefde voor het vak en elkaar.

Was er sprake van een vonkenregen? Absoluut. Gaga en Cooper hebben dat in alle interviews die ze gaven rond de film bevestigd. Er gebeurde iets toen ze elkaar zagen, met elkaar werkten en ze zijn van elkaar gaan houden. Net zoals de rest van de ‘Star is born’-family’. Dat vinden zij niet raar, maar wij, want liefde komt in meer vormen dan wij vakjes hebben.

Werden de Oscars daardoor ongemakkelijk? Jazeker. Niet vanwege het optreden van deze sterren, maar vanwege de sluwe opzet van het productieteam en de te verwachten kritiek achteraf. Want wat buiten onze kaders valt, veroordelen we. Daarmee zat het ongemak van de Oscars niet in de klanken van het duet, maar tussen de oren van de toeschouwers. Cooper en Gaga zongen ‘Shallow’, een lied dat het puriteinse commentaar van het publiek perfect samenvat.